dinsdag 24 augustus 2010

'Het gaat toch over mij?'

Snoes moet regelmatig een paar dagen mee naar twee arken. De voorste is geen probleem voor haar. Daar komt ze binnen, alhoewel ze het niet gezellig vindt in de ruimte die eigenlijk werkruimte is. De achterste ark is de woning maar Snoes laat zich daar niet zien.
Ze legt me uit dat de ark ver van de kant ligt en ze is bang dat het zinkt. We babbelen wat door en ineens zeggen de mensen door de telefoon: ‘Hee, ze loopt naar binnen.’ ‘Dat was het probleem toch?’ informeer ik voor de zekerheid. Inderdaad, dat durfde ze tot nu toe niet. Ik vraag Snoes waarom ze er op dit moment bij komt. ‘Het gaat toch over mij?’ hoor ik, ‘Dan moet ik er toch bij zijn?!’

Kattentaal

Iedereen weet vast wel wat ik bedoel als ik het heb over de meest populaire jongen van school. Degene waar iedereen naar luistert en ontzag voor heeft. Maar eigenlijk is het meer een meelopen, een niet bestand zijn tegen die figuur, vanwege zijn subtiele terror-trekjes. Daarom doet iedereen een stapje opzij en krijgt de ‘gevierde’ jongen meer ruimte dan hij verdient.
Zo’n buurkat heeft Sam ook. Waar Sam andere katten de tuin uit kan jagen, lukt dit hem niet met deze kat. Hij laat de kat zelfs in de keuken komen en kijkt toe hoe hij uit zijn voerbakje eet.
Sam geeft duidelijk aan dat hij zich niet veilig voelt en dat hij deze kat niet in zijn eentje kan weerstaan. Zijn mens vraagt of zij hem kan helpen. Sam weet wel een oplossing en die laat hij mij in niet mis te verstane beelden zien: de vrouw moet alle hoeken van de tuin als een volleerde kater sproeiend afbakenen!

zaterdag 10 juli 2010

Fokteefje

Ik tolkte tussen een fokteefje van 8,5 jaar en haar nieuwe eigenaar. Deze vrouw had het idee dat de hond niet echt kan genieten van haar welverdiende oude dag. Tijdens het gesprek bleek dat ook zo te zijn. Het dier had 6,5 jaar trouwe dienst geleverd en het leek of ze een beetje in een gat gevallen was, zoals mensen kunnen hebben als ze met pensioen zijn. Ik heb de vrouw geadviseerd om iets tastbaars uit die periode neer te zetten in de kamer. De vrouw kwam zelf met het idee de stamboom van de hond in te lijsten. Zo wordt niet vergeten wat zij in haar leven gepresteerd heeft en is het voor iedereen zichtbaar. Daarna heb ik de hond uitgelegd dat ze echt mag gaan genieten van de rest van haar leven. En dat deze vrouw haar daar speciaal voor heeft uitgekozen, om haar deze kans te geven. In mijn beeld legde de hond zich aan de voeten van de vrouw. Ik vermoed dat het helemaal goed gaat komen!

dinsdag 6 juli 2010

'Vergeten' konijn

Een vrouw vangt tijdelijk konijn Spinny op. Vanuit de opvang was iemand begonnen met het dier veel te aaien maar deze vrouw vraagt zich af of dat wel is wat het konijn wil. Over een paar dagen zal het dier naar een gezin toegaan en ze vraagt mij met het konijn in contact te komen. Ik citeer stukjes uit het gesprek met het konijn:
… “Het lijkt haar te ergeren dat ze wordt vastgepakt als een mens daar tijd en behoefte aan heeft. Aan haar (behoefte) wordt niet gedacht.
Toen kwam het beeld van een ander dier erbij waarbij bij mij de vraag opkwam of ze wellicht te lang alleen heeft gezeten. Ze laat zien dat er gaten geslagen zijn bij haar. Ze komt bij mij over als een gevoelig, gekwetst dier. En dat heeft te maken met willekeur van mensen.” …
… “Als ik haar het nieuwe gezin voorstel en vraag wat zij daarin wil, hoor ik duidelijk: regelmaat. Geen willekeur meer! Stabiliteit. Ik krijg hierbij het beeld van dagelijks op een vaste tijd aandacht geven. Maar dan mag dat niet verzanden! Want dan gebeurt het weer dat ze overgeleverd is aan de grillen van mensen.
Ze heeft naar mijn idee het vermogen nog wel om iets aan te gaan maar ze wil niet meer weggedaan, afgedankt worden. Dan zal ze zich terugtrekken.
Dit dier wil eigenlijk best een diepere relatie aangaan maar het kost tijd en als ze er daar aan beginnen dan moeten ze het ook volhouden. Ik weet niet wat er gebeurd is met haar maar het afgewezen en verlaten voelen zit diep. Ik vind het een gevoelig dier. En dit adres moet wat haar betreft de laatste zijn ...”
Een paar weken later krijg ik wat meer informatie over het verleden van het konijn:
“Spinny blijkt een ‘vergeten’ konijn te zijn. Ze heeft dus heel lang apart gezeten, wel met andere konijnen in de buurt maar niet om lijfelijk contact mee te maken. Op een gegeven moment werd ze onhandelbaar en toen is ze overgebracht naar een mevrouw die therapie bij haar toepaste. Dus heeft ze inderdaad véél te lang alleen gezeten.”
Hoe het met haar in het nieuwe gezin gaat weten we niet. De vrouw die mij inschakelde had het er best moeilijk mee het dier te moeten ‘afstaan’. We vertrouwen er maar op dat het dier niet weer aan haar lot wordt overgelaten!!

dinsdag 29 juni 2010

Van binnenkat tot hanentemmer

Iemand voor wie ik wel vaker als tolk fungeer tussen haar en haar katten (een boek op zich waard overigens!) krijgt via internet een foto te zien van een herplaatskater. Het dier blijft haar bezighouden en ze vraagt mij om te luisteren wat hij wil. De kater wil bij haar wonen en heeft al eerder bij haar gewoond als andere kater. Hij waarschuwt dat de overplaatsing niet makkelijk zal gaan en dat ze veel flappen zal moeten neertellen. In beide dingen kreeg hij gelijk! Volgens de vorige mensen was hij een echte binnenkat maar hij gaf mij steeds het beeld dat hij uitermate tevreden buiten zat.
Binnen 24 uur in de nieuwe woning ontpopte hij zich van binnenkater tot hanentemmer. Hij is de enige voor wie de haan ontzag heeft. Als het gekraai te erg wordt, wijst Zeno hem zijn plaats.
De vrouw mailt: ‘Hij woont hier nu drie weken en eigenlijk al zijn hele leven …’ Zo gaat dat als je elkaar meerdere malen ontmoet in verschillende gedaantes.

Tip van Angel

Kat Angel moet twee maal daags medicijnen innemen en dat vindt hij niet leuk. Als ik hem dat zeg, zegt hij dat zijn vrouwtje het ook niet leuk vindt. Daar heeft hij een punt. Ik heb inmiddels geleerd niet zelf over oplossingen na te denken dus ik vraag eerst aan de vrouw hoe lang het duurt voor hij de medicijnen binnen heeft. ‘Ik kan het in vijf tellen voor elkaar krijgen,’ zegt ze. ‘Goed,’ leg ik de kat voor, ‘Twee keer daags vijf tellen … hoe wil je die tien tellen iedere dag doormaken?’
Eerst laat hij het beeld zien dat hij met zijn ogen ins blaue hinein staart, zo van: okee, doe maar, ik ben er even niet. Daar moet de vrouw om lachen omdat hij er inderdaad altijd zo bij zit. Maar dan laat hij iets moois zien: er verschijnt een hart om de medicijn-inneem-ceremonie. ‘Doe het met liefde,’ lijkt hij ermee te zeggen.
Ik vind dit zo’n mooi beeld … Want we kennen allemaal momenten die moeten maar die we niet leuk vinden. Zet het in een hart van liefde … tip van Angel!

dinsdag 22 juni 2010

Bijzondere ontmoeting

Ik denk dat iedereen wel eens iemand heeft ontmoet die indruk heeft gemaakt om wie die persoon is, niet om wat hij/zij doet. Onder dieren heb je ook zulke indrukwekkende zielen. Deze week mocht ik er weer een ontmoeten: een kat met een enorme waardigheid en fijngevoeligheid. Ook speels en nieuwsgierig. Genietend vanaf het balkon van de geluiden, de geur, de frisse lucht en het uitzicht op hartje Amsterdam. Hij kan heel goed het risico van verdwalen inschatten en wil perse bij de vrouw blijven waar hij nu woont omdat ze elkaar wat te bieden hebben. Dus neemt hij genoegen met het huis en het balkon. Dankzij zijn fijngevoelige zintuigen krijgt hij genoeg mee van buiten.
Mensen die het kunnen zien, zien wat een bijzonder dier dit is. Ik zei tegen de vrouw: ‘Gouden strik eromheen en genieten van elkaar!’ Voor mij zijn dit soort bijzondere ontmoetingen cadeautjes waarvan ik zomaar op een zomerse avond ook mag meegenieten!